logo PULS
zapisy osobiście lub pod nr: sluchawka
25 75 74 022
FAQ
Przydatne informacje i odpowiedzi

Skierowanie na badania
Zarówno w kompetencjach, jak i obowiązkach lekarza rodzinnego znajduje się zlecanie i wykonywanie badań dodatkowych.

Zakres badań pozostających w dyspozycji Państwa lekarza rodzinnego określa załącznik do kontraktu z NFZ ( wykaz badań zamieszczony jest w zakładce Podstawowa Opieka Zdrowotna).

Kontrakt wyraźnie precyzuje, jakiego rodzaju badania Państwa lekarz ma prawo wykonać.

Lekarz rodzinny wydaje skierowanie na badania, które są niezbędne do postawienia rozpoznania lub do monitorowania prowadzonego leczenia. To lekarz ubezpieczenia zdrowotnego decyduje, jakie i kiedy badania wykonać.

Podkreślić należy, że lekarz rodzinny nie jest zobowiązany do wykonywania jakichkolwiek badań dodatkowych na rzecz:

1. Orzeczników ZUS/KRUS/PCPR ( a w szczególności w ramach badań kontrolnych)
2. Poradni Specjalistycznych pełniących nad pacjentem opiekę stałą.
3. Organów administracyjnych.
4. Ubezpieczycieli komunikacyjnych, ubezpieczeń ,, na życie” i podobnych.
5. Badań związanych z medycyną pracy

Każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego ( w tym specjalista) ma obowiązek wykonania wszelkich badań koniecznych do opieki w poradni specjalistycznej. Odsyłanie po skierowania na badania z poradni specjalistycznej do poradni lekarza rodzinnego jest całkowicie nieuprawnionym nadużyciem i zbędną fatygą dla Pacjenta.

Również bezprawne są częste żądania orzeczników ZUS/KRUS w zakresie ,, nowych badań”.

Lekarz rodzinny nie przepisuje badań zleconych w gabinecie prywatnym. Pacjent decydujący się na prywatne świadczenie pokrywa koszty badań zlecone w takim prywatnym gabinecie.

Lekarz rodzinny, kierując pacjenta do poradni specjalistycznej lub szpitala, zleca badania niezbędne do postawienia rozpoznania będącego przyczyną skierowania do specjalisty lub szpitala.

Kto powinien wydać skierowanie na badania, jeśli lekarz specjalista zalecił wykonywanie badań kontrolnych co 6 tygodni i jednocześnie przekazał tę informację lekarzowi POZ?
Pacjent będący pod opieką poradni specjalistycznej powinien uzyskać skierowania na badania diagnostyczne od lekarza specjalisty. Świadczenia specjalistyczne udzielane pacjentowi obejmują bowiem porady lekarskie wraz z wykonanymi badaniami diagnostycznymi, również z zakresu kompetencji lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W przypadku, gdy pacjent objęty leczeniem specjalistycznym wymaga wykonywania badań kontrolnych, pozostających w związku z prowadzonym leczeniem, również skierowanie na te badania wydaje oraz pokrywa koszty ich wykonania lekarz specjalista.

Kto powinien wystawić skierowania na badania diagnostyczne i dokonać oceny, czy można wykonać zabieg pacjentowi kierowanemu do szpitala na leczenie operacyjne np. zaćmy -lekarz rodzinny czy specjalista?
Gdy pacjent wymaga leczenia szpitalnego, skierowania na badania diagnostyczne, umożliwiające potwierdzenie wstępnego rozpoznania, wystawia lekarz kierujący pacjenta do szpitala (lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarz specjalista). Natomiast obowiązek wykonania badań w związku z zabiegiem operacyjnym spoczywa na oddziale szpitalnym (hospitalizacja obejmuje bowiem kwalifikację do zabiegu i konieczne do leczenia szpitalnego badania diagnostyczne oraz wszelkie inne świadczenia związane z pobytem pacjenta w szpitalu). Tak więc na lekarzu kierującym spoczywa obowiązek wykonania badań zgodnych z jego kompetencjami, które potwierdzają postawione przez niego wstępne rozpoznanie choroby, uzasadniając konieczność leczenia szpitalnego. Pozostałe badania, w tym również kwalifikacja do zabiegu, należą do kompetencji oddziału i powinny być wykonane przez szpital.

Jak długo ważne jest skierowanie do lekarza specjalisty i czy trzeba je aktualizować w nowym roku?
Skierowanie może być wystawione na jednorazową konsultację lub -jeżeli stan zdrowia pacjenta tego wymaga - lekarz wystawia skierowanie na stale leczenie specjalistyczne. Drugi przypadek oznacza, że na podstawie jednego skierowania pacjent pozostaje pod opieką specjalisty aż do momentu wyleczenia. Aktualizacja skierowania nie jest wymagana. Nowy rok kalendarzowy nie ma żadnego znaczenia. Nie ma bowiem określonych terminów ważności skierowań na leczenie specjalistyczne w poradni czy w szpitalu. Obowiązuje zasada, iż skierowania tracą ważność w chwili, kiedy ustała przyczyna ich wystawienia. Skierowanie na leczenie specjalistyczne w poradni obejmuje całość świadczeń związanych z leczeniem schorzenia, które było podstawą jego wystawienia.

Skierowanie do specjalisty
Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, kierując świadczeniobiorcę do poradni specjalistycznej lub do leczenia szpitalnego, dołącza do skierowania:

1. Wyniki badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji będące w jego posiadaniu, umożliwiające postawienie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę skierowania.
2. Istotne informacje o dotychczasowym leczeniu.

Nie wymaga skierowania porada u psychiatry, ginekologa i wenerologa.

Oznacza to dla pacjenta, że wystarczy zarejestrować się do tych specjalistów bez skierowania i uzgodnić termin porady lekarskiej.

Zakres badań diagnostycznych dołączonych do skierowania do specjalisty określa lekarz kierujący.

Są choroby, w których „tylko” dobrze zebrany wywiad od pacjenta decyduje, że wymaga skierowania do specjalisty, np. pulmonologa czy alergologa.

Nie ma żadnego uzasadnienia, gdy pacjent leczy się np. u alergologa i zostaje odesłany do swojego lekarza ,, po skierowanie do laryngologa” bo tak uważa alergolog. To decyzja specjalisty o tym, że pacjent ma jeszcze odbyć wizytę u laryngologa. To ten specjalista wypisuje skierowanie do następnej poradni specjalistycznej. To nie lekarz rodzinny zdecydował o następnej konsultacji. KAŻDY lekarz ubezpieczenia zdrowotnego (ginekolog, pulmonolog, okulista, chirurg.. .) może wydawać skierowanie do poradni specjalistycznej, jeżeli uzna, że jest to niezbędne.

Czy skierowania do specjalisty „tracą ważność"? Nie tracą! Raz wydane skierowanie do poradni jest ważne przez cały okres leczenia. Przykład prosty - dziecko zachorowało na cukrzycę w wieku 5 lat. W leczeniu u lekarza diabetologa będzie do 18 roku życia. Bez wydawania co pół czy co rok nowego skierowania będzie tam leczone. Następne skierowanie będzie potrzebne, gdy skończy 18 lat i przejdzie do leczenia w poradni dla dorosłych. Jeżeli pacjent pozostaje w leczeniu poradni specjalistycznej w tej samej placówce, to na tę samą chorobę skierowanie wydaje się tylko raz. Np. zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa - wydano skierowanie i pacjent tylko umawia się na wizyty kontrolne. Jeżeli jednak zaczyna leczenie w tej samej poradni z powodu zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego, to należy wypisać nowe skierowanie z powodu, "nowej" choroby, z którą się zgłosił.

Czy przy zmianie miejsca zamieszkania można zabrać swoją kartę leczenia z przychodni w celu przekazania jej nowo wybranemu lekarzowi rodzinnemu?
Nie. Dokumentację medyczną udostępnia się na zewnątrz zakładu opieki zdrowotnej w formie kopii, wyciągów bądź odpisów. Oznacza to, że każdy ma prawo do odpłatnej kserokopii swojej dokumentacji medycznej. Zakład opieki zdrowotnej zobowiązany jest do zachowania poufności i ochrony danych osobowych przy udostępnianiu dokumentacji medycznej pacjenta, dlatego do udostępnienia i uzyskania dokumentacji medycznej ma prawo:
  • pacjent
  • przedstawiciel ustawowy pacjenta,
  • osoba upoważniona przez pacjenta.
Sporządzanie wyciągów, odpisów lub kopii dokumentacji medycznej następuje na koszt wnioskodawcy, za pokwitowaniem. Koszty jednej strony dokumentacji medycznej nie mogą przekraczać 0,0001 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, w poprzednim kwartale.

Kiedy wezwać Pogotowie lub udać się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego?
Wezwanie Pogotowia Ratunkowego lub wizyta w szpitalnym oddziale ratunkowym powinny mieć miejsce wyłącznie w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia lub stanach nagłych mogących prowadzić do istotnego uszczerbku zdrowia.

Stany te może sugerować obecność jednego z objawów:


  • Utrata przytomności
  • Zaburzenia świadomości
  • Drgawki
  • Nagły, ostry ból w klatce piersiowej
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Nasilona duszność
  • Nagły ostry ból brzucha
  • Uporczywe wymioty, zwłaszcza z domieszką krwi
  • Masywny krwotok z dolnego odcinka przewodu pokarmowego
  • Masywny krwotok z dróg rodnych
  • Gwałtownie postępujący poród
  • Ostre i nasilone reakcje uczuleniowe (wysypka, duszność), będące efektem zażycia leku, ukąszenia, czy użądlenia przez jadowite zwierzęta
  • Zatrucia lekami, środkami chemicznymi czy gazami
  • Rozlegle oparzenia
  • Udar cieplny
  • Wyziębienie organizmu
  • Porażenie prądem
  • Podtopienie lub utonięcie
  • Agresja spowodowana chorobą psychiczną
  • Dokonana próba samobójcza
  • Upadek z dużej wysokości
  • Rozległa rana, będąca efektem urazu
  • Urazy kończyny dolnej, uniemożliwiające samodzielne poruszanie się.
W stacji Pogotowia Ratunkowego czy w szpitalnym oddziale ratunkowym nie można uzyskać: wizyty kontrolnej w związku z wcześniej rozpoczętym leczeniem, recepty na stosowane stale leki w związku ze schorzeniem przewlekłym, zaświadczenia o stanie zdrowia, czy skierownia do specjalisty.

W ramach nocnej i świątecznej opieki lekarskiej nie można uzyskać: wizyty kontrolnej w związku z wcześniej rozpoczętym leczeniem, recepty na stosowane stale leki w związku ze schorzeniem przewlekłym, rutynowego zaświadczenia o stanie zdrowia, skierowania do specjalisty.

Jeżeli nie ma stanu zagrożenia życia, po pomoc udajemy się od poniedziałku do piątku w godz. od 8 do 18 do naszego lekarza rodzinnego.

W sytuacjach szczególnych, a zwłaszcza nowych zachorowań lub zaostrzeń dolegliwości w przebiegu schorzeń przewlekłych, które wystąpią w dni powszednie po godz. 18 lub w dni wolne od pracy, można skorzystać ze świadczeń medycznej opieki nocnej i świątecznej, realizowanej w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. W tym celu należy udać się lub zadzwonić do dyżurnego ambulatorium, którego adres i numer telefonu dostępne są u naszego lekarza. W ramach opieki nocnej i świątecznej udzielane są lekarskie porady ambulatoryjne, a tylko w sytuacjach tego wymagających także wizyty domowe.

Ze świadczeń opieki nocnej i świątecznej należy skorzystać wtedy, gdy nie ma objawów sugerujących bezpośrednie zagrożenie życia lub grożących istotnym uszczerbkiem zdrowia, zastosowane środki domowe lub leki dostępne bez recepty nie przyniosły spodziewanej poprawy, mamy istotne obawy, że oczekiwanie na otwarcie przychodni, może znacząco niekorzystnie wpłynąć na rozwój choroby i nasz stan zdrowia.

Uzasadnieniem do skorzystania ze świadczeń opieki nocnej i świątecznej mogą też być następujące sytuacje: zaostrzenie lub nasilenie dolegliwości znanej choroby przewlekłej (np. kolejny napad astmy oskrzelowej z umiarkowaną dusznością), infekcja dróg oddechowych z wysoką gorączką (>39 st.), szczególnie u małych dzieci i ludzi w podeszłym wieku, bóle brzucha, nieustępujące mimo stosowania leków rozkurczowych, nasilone bóle głowy, nieustępujące mimo stosowania leków przeciwbólowych, nasilone, biegunka lub wymioty, szczególnie u dzieci lub osób w podeszłym wieku, zatrzymanie wiatrów, stolca lub moczu, nagłe bóle krzyża.

W ramach nocnej i świątecznej opieki lekarskiej nie można uzyskać: wizyty kontrolnej w związku z wcześniej rozpoczętym leczeniem, recepty na stosowane stale leki w związku ze schorzeniem przewlekłym rutynowego zaświadczenia o stanie zdrowia, skierowania do specjalisty.

Szczepienie dzieci a obecność rodziców
Zgodnie z obowiązującymi przepisami dzieci do 6. roku życia są kwalifikowane do szczepienia i szczepione tylko za zgodą i w obecności przedstawiciela ustawowego (rodzic, opiekun) lub opiekuna faktycznego (np. babci, jeśli to ona przyszła z dzieckiem).

Dzieci między 6 a 18 rokiem życia mogą być kwalifikowane do szczepienia i szczepione bez obecności przedstawiciela ustawowego, jeśli wcześniej został on powiadomiony o szczepieniu i wyraził pisemną zgodę naszczepienie (na druku dostarczonym przez dziecko). W sytuacji niedostarczenia pisemnej zgody dziecko nie może być zaszczepione. Rodzic może wykazać wolę obecności podczas szczepienia i wówczas personel medyczny powinien się zastosować do prośby opiekuna dziecka.



Wypis ze szpitala
Świadczeniodawca (czyli oddział szpitalny) wydaje świadczeniobiorcy (czyli pacjentowi) po zakończeniu leczenia szpitalnego niezależnie od karty informacyjnej następujące dokumenty:

1. Skierowania na świadczenia zalecone w tej karcie - przykładowo zalecono:
  • konsultację kardiologiczną
  • leczenie rehabilitacyjne
  • leczenie sanatoryjne
  • wykonanie badań laboratoryjnych
  • okres niezdolności do pracy
  • lecenie na podawanie leku przez pielęgniarkę z nazwą leku, dawką, przez ile dni, czy w domu chorego. Zleca lekarz piszący wypis. To samo dotyczy zleceń na zmianę opatrunku, wyciągnięcie szwów. Zlecenie dokładne, pisemne, dla bezpieczeństwa pacjenta.
Na wszystkie zalecone świadczenia skierowania wydaje oddział szpitalny, który je zlecił w karcie informacyjnej. Nie lekarz rodzinny!

2. Pacjent, jeżeli ma zalecone leki w karcie informacyjnej, otrzymuje od razu recepty na nie, jak również na kule, pieluchomajtki, balkoniki i inny sprzęt zlecony w karcie informacyjnej. ,Pacjent wychodząc ze szpitala nie ma natychmiast biec po to do swojego lekarza! Ma otrzymać to przy wypisie.

3. Zlecenie na transport - jeżeli pacjent po wypisaniu ze szpitala ma być przewieziony karetką do domu, w przypadku gdy jest niezdolny do poruszania się z powodu stanu zdrowia lub dysfunkcji narządu ruchu. Dotyczy to również skierowań po szpitalnym leczeniu do poradni specjalistycznych , W takim przypadku ze skierowaniem otrzymuje skierowanie na transport z domu do specjalisty czy na dalsze leczenie w innym szpitalu.

Co to jest EKUZ ?
EKUZ to Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego, czyli dokument wydawany obywatelom przez państwa członkowskie Unii Europejskiej uprawniający do korzystania ze świadczeń zdrowotnych w innych państwach unijnych. Na EKUZ znajdują się następujące informacje: imię, nazwisko, data urodzenia, pesel, numer identyfikacyjny instytucji, która wydała kartę, numer identyfikacyjny karty, data ważności karty.

Każde państwo członkowskie Unii Europejskiej wydaje je we własnym języku, ale zawsze zawierają one ten sam zestaw danych. EKUZ uprawnia do korzystania ze świadczeń zdrowotnych w stanach nagłych podczas pobytu w państwach członkowskich Unii. Dzięki temu ubezpieczony w razie nagłego pogorszenia stanu zdrowia nie musi wracać z powodu konieczności leczenia, lecz może skorzystać ze świadczeń medycznych w miejscu, w którym aktualnie się znajduje. Ubezpieczenie to dotyczy wyłącznie przypadków nagłych zachorowań, a nie leczenia planowego, jak np. zabieg protezowania stawu biodrowego.

EKUZ wydają Odziały Wojewódzkie lub Delegatury Narodowego Funduszu Zdrowia. W tym celu we właściwej dla wnioskodawcy siedzibie NFZ osobiście, pocztą lub faksem należy przedstawić stosowne dokumenty: wniosek o wydanie karty na specjalnym druku, który można pobrać droga internetową lub bezpośrednio w NFZ, dokument tożsamości, dokument potwierdzający ubezpieczenie (ostatni druk RMUA, ostatni dowód wpłaty ubezpieczenia zdrowotnego, zaświadczenie z KRUS, ostatni odcinek emerytury lub renty albo zaświadczenie z Urzędu Pracy).

Jeżeli posiadaczem EKUZ ma być dziecko, konieczny jest dokument potwierdzający ubezpieczenie jednego z rodziców oraz dowód zgłoszenia dziecka przez tego z rodziców do ubezpieczenia zdrowotnego. Jeżeli dziecko ukończyło 18 lat, konieczny jest dokument potwierdzający jego naukę ( legitymacja szkolna lub studencka). Poza wnioskiem, pozostałe dokumenty powinny być oryginałami lub poświadczonymi za zgodność kopiami. Dokumenty ze zdjęciem przedstawia się tylko do wglądu.

O EKUZ mogą się ubiegać wyłącznie osoby ubezpieczone: zatrudnieni na terenie Polski na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia, prowadzący własną działalność gospodarczą, pobierający świadczenia rentowe lub emerytalne w Polsce, rolnicy (regularnie opłacający składki w KRUS) , uczniowie i studenci, osoby otrzymujące zasiłek z pomocy społecznej lub świadczenie przedemerytalne, osoby, które zawarły prywatną umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Mimo, że EKUZ jest wydawana przez NFZ, nie stanowi dowodu uprawniającego do korzystania ze świadczeń zdrowotnych na terytorium Polski. Można jej używać wyłącznie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. EKUZ jest wystawiana na dwa miesiące i opatrzona datą ważności. Można z niej korzystać wyłącznie do momentu podjęcia pracy lub działalności gospodarczej za granicą, ponieważ wtedy jej ważność automatycznie wygasa bez względu na datę na niej umieszczoną. Wiąże się to z tym, że z dniem podjęcia pracy za granicą osoba ta nie podlega ubezpieczeniu w Polsce, a w kraju, w którym tę pracę wykonuje. Dotyczy to wszystkich podejmujących pracę za granicą, również studentów, emerytów, rencistów, czy bezrobotnych, także zatrudnionych sezonowo.




źródło materiałow: Zdrowie dla każdego
kreseczka pinowa
Aktualności
najważniejsze informacje
Usługi
+ Podstawowa opieka zdrowotna
+ Usługi komercyjne - okulista
+ Stomatologia
+ Apteka
+ Badania laboratoryjne
Przychodnia PULS
+ Godziny przyjęć lekarzy
+ Historia przychodni
+ Promocje
+ Dokumenty do pobrania
Inne
+ Kontakt
+ Polityka prywatności
Godz. otwarcia:
pn. 8-18
wt. 8-18
śr. 8-18
czw. 8-18
pt. 8-18
Rejestracja czynna:
pn. 7-18, wt.- pt. 7:30-18
Copyright © 2014 | Przychodna Lekarska PULS w Mrozach | Projekt: STÄMPFLI | Realizacja: goVirtual.pl s.c.